WITAMY NA STRONIE PTTK OCHOTA






Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze
Oddział Ochota im. W. Żuławskiego

ul. Częstochowska 11/15 02-344 Warszawa tel. 781-984-281 e-mail: poczta[at]ochota.pttk.pl
Strona główna
Wstęp
Zarząd
Siedziba
Turystyka piesza
Turystyka górska
Krajoznawstwo
Kalendarz imprez
Konkursy, spotkania, wystawy
Nasze imprezy
Realizacja zadań ZG PTTK
Pisali o nas
Linki

Kontakt



24 godzinny zegar
12 godzinny zegar




SPACER PODWARSZAWSKI
Warszawa Park Młociński – Łomianki – Warszawa Park Młociński

Padający od rana deszcz oraz zapowiedzi ulew i burz wystraszyły znaczną część potencjalnych uczestników Spaceru Podwarszawskiego zaplanowanego na sobotę, 26 maja 2018 roku. Na starcie u zbiegu ulic Pułkowej i Papirusów na Młocinach stawiły się grupy z trzech szkół, ale o wiele mniejsze, niż się spodziewano (łącznie 18 osób). Brawo za odwagę!

Na początku, przy mapie Uroczyska Las Młociny, pani przewodnik Małgorzata Grudzińska wyjaśniła, jaki będzie przebieg wycieczki. Następnie wszyscy przeszli do tablicy opisującej historię tego lasu, a potem do punktu widokowego na użytek ekologiczny „Przy Lesie Młocińskim”. To piękna, śródleśna łąka, na której znajduje się 5 malowniczych kęp drzew.

Kolejny etap to powrót ulicą Papirusów do wejścia w las.

Niedaleko od niego znajdują się mogiły ułanów, poległych we wrześniu 1939 roku w bitwie pod Łomiankami. Uczestnicy dołożyli kilka kamieni do kopca, układanego przez odwiedzających to miejsce. Obejrzeli dwa groby, z zainteresowaniem odczytując umieszczone na nich napisy oraz tabliczki z symbolami i nazwami formacji ułanów walczących w 1939 roku. Chwila zadumy była formą oddania czci polskim żołnierzom.

Wkrótce grupa weszła na szeroką drogę, przy której stoją drewniane stelaże. Tędy przebiega ścieżka przyrodnicza, tablice zdjęto prawdopodobnie do odświeżenia, pani Małgorzata Grudzińska przekazywała, jakie informacje na nich się znajdowały.
Na chwilę zatrzymano się na terenie rekreacyjnym przy tzw. „dużej obwodnicy”.

Następnie rozpoczęto niewielką wspinaczkę przez tzw. „górki”, by dotrzeć do ulicy stanowiącej granicę między stolicą a Łomiankami. Niegdyś zwaną ją „Czerwoną Drogą”, obecnie ma dwie inne nazwy: po stronie warszawskiej to Dziwożony, po stronie Łomianek – Parkowa. Tu pani Małgorzata Grudzińska wspomniała założyciela i dobrodzieja Burakowa (obecnie to osiedle w Łomiankach), właściciela tych terenów przed wojną, Józefa Przyłuskiego.
Ulica Parkowa to ważne miejsce dla lokalnej społeczności. Znajduje się przy niej kamienny pomnik, upamiętniający ofiary egzekucji przeprowadzanych przez Niemców w latach 1939–1942. Uczestnicy wycieczki zapalili znicz i oddali hołd zamordowanym (zginęły tu 22 osoby).

Pani przewodniczka opowiedziała o innych zbrodniach popełnianych przez Niemców w pobliskim zagajniku. Wspólnie odszukano pomnik postawiony w wąwozie młocińskim w miejscu rozstrzelania dwóch osiemnastolatków w 1944 roku.

Po powrocie z „górek” zawrócono z „dużej obwodnicy” do „małej”, by kontynuować spacer trasą ścieżki przyrodniczej.

W tej części Parku Młocińskiego utworzono także ścieżkę dla zdrowia, na której zainstalowane są rozmaite urządzenia do ćwiczeń. Większość przeznaczona jest dla dorosłych, ale ruchomą kładkę do trenowania równowagi wypróbowali prawie wszyscy. Wkrótce dostrzeżono słup z kilometrażem żeglownej Wisły. Ci, którzy uczestniczyli w wycieczkach organizowanych w ramach obchodów Roku Wisły, powinni pamiętać jego znaczenie, innym opowiedziała o nim pani przewodniczka.

Stąd pomaszerowano do przystani Młociny. Piękne widoki na Wisłę i przepływający stateczek wycieczkowy stanowiły nagrodę za wydłużenie trasy spaceru.

Jednym z ostatnich punktów ścieżki przyrodniczej był pomost z punktem widokowym na śródleśne jeziorko i otaczający je las łęgowy.

Podczas spaceru po Uroczysku Młociny i okolicach pani Małgorzata Grudzińska wręczyła uczestnikom, którzy byli na czterech wycieczkach i nie ukończyli 12 lat, legitymacje i Odznaki Turystyczne Disney i PTTK (z Mikim lub Donaldem) otrzymane nieodpłatnie z ZG PTTK (dziękujemy!). Na podstawie informacji od opiekunów obecnych grup przygotowano blisko 30 sztuk, nieobecni turyści dostaną je w szkołach.
Tuż przed zakończeniem wycieczki, w pobliżu pięknego placu zabaw, legitymacje i odznaki otrzymały te osoby, które dzięki obecności na aktualnym spacerze wypełniły wymagania regulaminowe na to bardzo ładne wyróżnienie.

To był miły, rekreacyjny spacer, nie przeszkodził w tym niewielki, krótki deszczyk. Na koniec pani przewodniczka zadając kilka pytań sprawdziła, co zapamiętali uczestnicy. Oczywiście każdy z dzielnych turystów otrzymał nagrodę.

Fot. Wiesława Godlewska, Małgorzata Grudzińska, Regina Suwała

SPACER WARSZAWSKI
Rzeźby i pomniki Łazienek Królewskich

W sobotę, 19 maja 2018 przy pomniku Fryderyka Chopina spotkali się uczestnicy kolejnej wycieczki organizowanej dla młodzieży szkolnej przez Oddział PTTK Ochota. Byli to uczniowie wraz z opiekunami z czterech szkół podstawowych: nr 10 i nr 61 w Warszawie, nr 2 w Józefowie oraz w Sękocinie - razem ok. 30 osób.

Spacer Warszawski Rzeźby i pomniki Łazienek Królewskich pani przewodnik, Danuta Pełszyńska rozpoczęła opowieścią o monumencie przedstawiającym światowej sławy polskiego kompozytora. Pomnik Chopina to dzieło Wacława Szymanowskiego z 1926 roku. Młodzi krajoznawcy obejrzeli także jedną z grających chopinowskich ławeczek oraz odsłonięte w 2011 roku popiersie najwybitniejszego węgierskiego pianisty, kompozytora i dyrygenta Franciszka Liszta, którego z Chopinem łączyły więzy przyjaźni i wspólne występy, m.in. na salonach Paryża (autorka rzeźby: Katalin Gero).

Następnie przyjrzano się pomnikowi wybitnego polskiego pisarza i laureata nagrody Nobla Henryka Sienkiewicza. Twórca monumentu z 2000 roku, Kazimierz Gustaw Zemła przedstawił Sienkiewicza w pozycji siedzącej, upuszczającego kartki rękopisu.

Kolejnym oglądanym miejscem był prostokątny ogród z rzeźbami przed budynkiem Starej Oranżerii. Wejścia do niego strzegą dwa lwy, a w galerii znajdują się popiersia cezarów rzymskich i różne postaci z mitologii greckiej, m.in. figura Fauna z koźlęciem. Większość rzeźb wykonano w pracowni królewskiej w początkach lat 70. XVIII w.

W okolicach Starej Oranżerii, w pobliżu miejsca pochówku psów strażniczych tutejszego muzeum, umieszczona jest rzeźba śpiącego wyżła. To odlew dzieła z 1903 r. autorstwa Czesława Makowskiego.

Spacerując alejkami parku uczestnicy wycieczki zwracali uwagę na zabytkowe budowle, takie jak Wodozbiór i Biały Domek. Właśnie w pobliżu Białego Domku, na zamknięciu osi Promenady Królewskiej znajduje się popiersie króla Stanisława Augusta z 1784 r. dłuta André Le Bruna. Oglądano także inne ciekawe obiekty, np. piękny Ogród Chiński.

Następnie grupa udała się na ulicę Agrykola pod pomnik Jana III Sobieskiego wykonany na zamówienie króla Stanisława Augusta. Odsłonięcie odbyło się w 1788 roku, w 105. rocznicę zwycięstwa pod Wiedniem (pomnik był drugim – po Kolumnie Zygmunta - wolnostojącym w Warszawie). Dzieło zaprojektował nadworny rzeźbiarz André Le Brun, a wykonał Franciszek Pinck. Główna część przedstawia króla Jana III siedzącego na wspiętym koniu, który tratuje dwóch powalonych Turków. Sobieski ma strój rzymskiego żołnierza, we wzniesionej ręce trzyma buławę.


W pobliżu bramy zatrzymano się przy XVIII- wiecznym kamiennym kartuszu, zwieńczonym koroną królewską. Oprawia on na tarczy sercowej herb Rzeczypospolitej z herbem Stanisława Augusta (czyli Poniatowskich – to Ciołek - młody byk). Ujmują go cztery pola z wyobrażeniem Orła i Pogoni.

Pałac Na Wyspie ozdabia wiele rzeźb, znajdujących się zarówno na attyce, jak i w otoczeniu budynku. Pani Danuta Pełszyńska opowiedziała tylko o niektórych z nich. Są tu personifikacje (czyli przedstawienia jako osoby) pór roku, żywiołów, kontynentów i polskich rzek (Wisła, Bug), postaci z orszaku boga wina Bachusa (satyrowie, bachantki) oraz inne nawiązujące do kultury antycznej. Obejrzano także XVIII-wieczny zegar słoneczny oraz stojący nieopodal wejścia na taras kamienny posąg kobiety, wylewającej wodę z trzymanego przez siebie dzbana (Alegoria wody).

Odwiedzający Łazienki Królewskie mają okazje podziwiać dorodne drzewa, krzewy i piękne rabaty z kwiatami. Są także zwierzęta, m.in.: wiewiórki, kaczki i inne ptaki. Szczególne zainteresowanie budzą pawie, których samce z dumą prezentują gościom swoje piękne pióra.

W czasach Stanisława Augusta przy kaskadzie wodnej miała stanąć całopostaciowa rzeźba boga mórz. Z projektu zachowało się jedynie gipsowe popiersie Neptuna, którego kopia wykonana w kamieniu została umieszczona w pobliżu wodospadu.

W pobliżu Amfiteatru znajduje się popiersie Stanisława Wyspiańskiego. Jest to replika, czyli autorska kopia rzeźby Apolinarego Głowińskiego, artysty żyjącego na przełomie XIX i XX w. Wykonaną w gipsie rzeźbę ustawiono na obecnym miejscu w 2004 r. Stanisław Wyspiański był autorem dramatu Noc Listopadowa, którego akcja rozgrywa się między innymi w Łazienkach.

Chwila odpoczynku w Amfiteatrze była okazją, by przyjrzeć się rzeźbom przy scenie.

Kolejna, piękna grupa rzeźbiarska przedstawia Tankreda i Kloryndę – bohaterów opowieści tym razem nie z czasów starożytnych, tylko z okresu średniowiecza. Mężczyzna to jeden z przywódców wyprawy krzyżowej, kobieta, którą kocha, jest muzułmanką. Niestety, Tankred nie poznaje swej ukochanej przebranej za żołnierza i zabija ją.

Dzieło to zostało wykonane z marmuru, we Florencji, na zlecenie Stanisława Augusta. Obecnie w Łazienkach stoi jego kopia, oryginał znajduje się w Puławach.

Po wysłuchaniu tej smutnej historii miłosnej uczestnicy doszli do dawnej Wielkiej Oficyny, w której kiedyś była kuchnia królewska. W XIX wieku budynek przekazano Szkole Podchorążych Piechoty i to od niej pochodzi obecna nazwa - Podchorążówka. Gmach ten zajmuje ważne miejsce w polskiej historii. To tu, w 1830 roku zawiązał się spisek młodych wojskowych, który stał się początkiem Powstania Listopadowego. Przywódcą był wykładowca, Piotr Wysocki. Z okazji 100. rocznicy wybuchu powstania przy Podchorążówce ustawiono jego popiersie z brązu, wykonane przez Aleksandra Żurakowskiego.

Bogaty we wrażenia spacer zakończył krótki konkurs krajoznawczy. Uczestnik, który udzielił prawidłowej odpowiedzi na pytanie otrzymał drobną nagrodę.

Fot. Wiesława Godlewska

XXXIV RAJD "BLISKIE SERCU"
W 75. rocznicę powstania w getcie warszawskim


W sobotę, 14 kwietnia 2018 roku odbył się kolejny rajd BLISKIE SERCU, tym razem poświęcony 75. rocznicy powstania w getcie warszawskim. W ten sposób Oddział PTTK Ochota dołączył do akcji "Łączy nas pamięć" prowadzonej przez Muzeum Historii Żydów Polskich Polin w Warszawie.

Uczestnicy spotkali się na pl. Grzybowskim przy kościele Wszystkich Świętych. Byli to uczniowie wraz z opiekunami z pięciu szkół podstawowych: w Lesznowoli, Raszynie, Sękocinie, nr 2 w Józefowie oraz nr 61 w Warszawie – łącznie ponad 60 osób. Otrzymali znaczki rajdowe, papierowe żółte żonkile (symbole akcji) oraz broszury o warszawskich judaicach.
W ten weekend w stolicy spodziewano się wielu gości, w tym z Izraela. Tak było - już na starcie zauważono grupy osób (panowie w charakterystycznych nakryciach głowy - jarmułkach), które nawiązywały rozmowy z młodzieżą.
Kierownik rajdu, pani Małgorzata Grudzińska przypomniała cele rajdu i podała podstawowe informacje o przedwojennej społeczności żydowskiej w stolicy oraz o jej tragicznych losach podczas II wojny światowej.

Następnie obejrzano znajdujące się w pobliżu obiekty. Były to: zabytkowa zabudowa ulicy Próżnej, współczesna instalacja "You and me" przy budynku Cosmopolitan autorstwa izraelskiego artysty Erana Shakine'a, Biały Budynek przy ulicy Twardej oraz synagoga Nożyków (odbywało się w niej nabożeństwo, wiele osób przebywało także na zewnątrz).

Kolejna część imprezy przebiegała w grupach rajdowych. Każda z nich otrzymała mapki, krótkie informatory i zadania do wykonania. W określonym czasie trzeba było odwiedzić pięć miejsc, w tym trzy obowiązkowo. Były to: pomnik Ewakuacji Bojowników Getta Warszawskiego przy ul. Prostej, mur getta i kamienice przy ul. Waliców oraz Kładka Pamięci i pomnik Mur Getta na ul. Chłodnej. Zwiedzenie dwóch pierwszych miejsc było okazją do zapoznania się z postaciami: Marka Edelmana, Symchy Rotema ("Kazika" Ratajzera) oraz poety Władysława Szlengla.

Natomiast przy Chłodnej można było obejrzeć zdjęcia drewnianego mostu łączącego niegdyś "małe" i "duże" getto.

Spośród pozostałych miejsc grupy wybierały: pomnik Janusza Korczaka przy Pałacu Kultury i Nauki, dawny Szpital Dziecięcy im. Bersonów i Baumanów przy ul. Śliskiej, Enklawę Getta w podwórkach między Złotą a Sienną, tablicę upamiętniającą Lubę Blum-Bielicką przy ul. Mariańskiej oraz zabytkową kamienicę przy Chłodnej 20.

Po wykonaniu zadań wszyscy spotkali się przy pomniku Umschlagplatz. Tu pani Małgorzata Grudzińska opowiedziała o wydarzeniach, które upamiętnia monument. Można było także obejrzeć archiwalne zdjęcia tego miejsca. Zapalono znicze i minutą ciszy uczczono Ofiary Holokaustu.

Zarówno przy pomniku, jak i na Trakcie Pamięci Męczeństwa i Walki Żydów spotykano grupy żydowskie. Niektórzy mężczyźni ubrani byli w tradycyjne stroje - chałaty.
Na Trakcie oglądano kamienne bloki poświęcone ważnym działaczom żydowskim. Na dłużej zatrzymano się przy kopcu sztabu Żydowskiej Organizacji Bojowej, usypanym w miejscu dawnego bunkra przy ulicy Miłej. To tu wraz z dużą grupą bojowców 8 maja 1943 roku zginął dowódca powstania w getcie, Mordechaj Anielewicz. Kopiec ten jest jednocześnie ich mogiłą.

Pani Małgorzata Grudzińska opowiedziała uczestnikom o tym, jak Niemcy po stłumieniu powstania zrównali z ziemią obszar getta. Potwierdzają to archiwalne zdjęcia terenu wokół kościoła na Nowolipkach. Malowniczy pagórkowaty krajobraz obecnych podwórek Muranowa stanowią pokryte ziemią hałdy gruzu, na których stoją muranowskie domy, zbudowane z pustaków powstałych ze zmielonego gruzu i betonu.

Wkrótce grupa doszła do placu, na którym znajduje się wiele obiektów upamiętniających losy Żydów polskich. Najpierw obejrzano płaskorzeźbę znajdującą się na jednej ze stron pomnika Bohaterów Getta, która ukazuje męczeństwo narodu żydowskiego. Następnie wszyscy doszli do starszego pomnika z 1946 r. - płyty z czerwonego piaskowca, przypominającej właz do kanału.

Tu oczekiwała już prezes Oddziału PTTK Ochota, pani Maria Pilich. To ona opowiedziała młodzieży o Polakach ratujących Żydów podczas wojny, a przede wszystkim o uhonorowanych tytułami Sprawiedliwych wśród Narodów Świata: Irenie Sendlerowej (jej imieniem nazwano przebiegającą obok alejkę) oraz Janie Karskim (znajduje się tu jego pomnik – ławeczka). Obejrzano także obelisk Żegoty – organizacji utworzonej dla ratowania Żydów oraz Drzewo Wspólnej Pamięci Żydów polskich zamordowanym w latach 1939-1945 i Polaków, którzy zginęli niosąc Żydom pomoc.

Potem przyszła pora na podsumowanie rajdu. Pani Małgorzata Grudzińska sprawdziła, co zapamiętała każda z grup rajdowych. Wręczono dyplomy dla szkół, nagrody dla uczestników i pamiątkowe drobiazgi dla opiekunów.

Przy pomniku Bohaterów Getta – tym razem od strony rzeźby symbolizującej walkę – wysłuchano informacji o monumencie i był czas na pamiątkowe zdjęcia.

Na koniec złożono kwiaty (oczywiście żonkile), zapalono znicze i minutą ciszy oddano hołd bojownikom powstania w getcie warszawskim.

Już po rozwiązaniu rajdu uczestników spotkała miła niespodzianka. Zostali zaproszeni na koszerny poczęstunek, który przygotowano dla różnych wycieczek w namiocie obok gmachu Muzeum Historii Żydów Polskich Polin.

Była okazja, by odpocząć, coś zjeść, ale i porozmawiać z gośćmi z Izraela świetnie mówiącymi po polsku i poznać bliżej zwyczaje żydowskie. DZIĘKUJEMY!

Fot. Wiesława Godlewska, Małgorzata Grudzińska, Agnieszka Mazur, Elżbieta Rędziak,Regina Suwała

SPACER WARSZAWSKI z cyklu „Drogi do niepodległości”- Cytadela Warszawska

W ramach realizacji hasła programowego PTTK na rok 2018 „NA SZLAKACH NIEPODLEGŁOŚCI” Oddział PTTK Ochota zaplanował cykl imprez dla młodzieży szkolnej pod wspólną nazwą „Drogi do niepodległości”. W sobotę, 17 marca 2018 roku odbyła się pierwsza z nich – Spacer Warszawski poświęcony Cytadeli.

To miała być wiosenna wycieczka, ale aura pokrzyżowała plany. Śnieg, mróz i zimny wiatr nie przestraszyły jednak sporej grupy chętnych – na spacer wyruszyli uczniowie wraz z opiekunami z trzech szkół podstawowych: w Lesznowoli, nr 2 w Józefowie i nr 61 w Warszawie. Łącznie 43 osoby. Spacer prowadziła pani Małgorzata Grudzińska, pomagał jej pan Sebastian Kozłowski.

Uczestnicy spotkali się przy krzyżu i pamiątkowych głazach, ustawionych w miejscu stracenia przez Rosjan pięciu członków Rządu Narodowego 5 sierpnia 1864 roku, wśród nich ostatniego dyktatora powstania styczniowego, Romualda Traugutta. Pani przewodniczka opowiedziała zgromadzonym o tym wydarzeniu i późniejszej historii jego upamiętnienia. Zapalono znicze i minutą ciszy oddano hołd tym, którzy tu zginęli.

Po wysłuchaniu informacji o powstaniu Cytadeli Aleksandryjskiej i obejrzeniu znajdującego się w pobliżu Fortu Legionów (dawna nazwa: Fort Władimir) udano się w kierunku twierdzy. Po drodze zwrócono uwagę na zabytkowy budyneczek, który stoi w miejscu źródła (tzw. zdrój Stanisława Augusta Poniatowskiego - obecny wygląd - z XIX w.).

Wkrótce uczestnicy wycieczki dostrzegli mury Cytadeli wzniesionej w Warszawie przez Rosjan po stłumieniu powstania listopadowego po to, by zastraszyć Polaków. Przy Bramie Nowomiejskiej (dawniej Wrota Aleksandryjskie) pani Małgorzata Grudzińska zaprezentowała schemat budowli, wymieniła nazwy niektórych umocnień i wyjaśniła ich znaczenie. Wzdłuż murów wyruszono w kierunku jedynej zachowanej, imponującej kaponiery. Duże wrażenie wywarła tablica umieszczona na jednej ze ścian. Wyryto tam treść listu napisanego do rodziny w 1939 roku przez jeńca więzionego w Starobielsku (na terenie Cytadeli Warszawskiej znajduje się Muzeum Katyńskie).

Wokół twierdzy urządzono park, który nosi nazwę Fosa i Stoki Cytadeli. Wspinając się jedną z alejek dotarto do bramy wzorowanej na łuku triumfalnym i noszącej obecnie imię Stefana Okrzei - bojownika o wolność, zgładzonego w 1905 r.

Obok tej bramy zaczyna się symboliczny cmentarz, urządzony dla uczczenia kilkuset Polaków straconych przez zaborców na stokach twierdzy. Wśród wielu krzyży ustawiono także kilka macew. Tu pani Małgorzata Grudzińska rozdała chętnym mapki i zadania trasy: Warszawa – Cytadela – Muzeum X Pawilonu Terenowo- Rekreacyjnych Imprez na Orientację.

Nieopodal obejrzano obelisk ze znajdującymi się wewnątrz szczątkami szubienicy oraz tablice pamiątkowe. Tu także zapalono znicze.

Potem była najbardziej znana spośród bram: Brama Straceń (dawniej: Wrota Iwanowskie). Aleją Skazańców dotarto do miejsca, w którym niegdyś była prochownia, zniszczona w wyniku wybuchu w 1923 roku (już w wolnej Polsce). Widziano: budynki dawnego więzienia, armaty, budki wartownicze i zabytkowe drzewa.

Kolejna brama – Bielańska (dawniej: Wrota Michajłowskie) - ma dwa różne oblicza. Od strony Wisły wygląda jak wjazd do gotyckiego zamczyska, od wewnątrz zbudowano ją w stylu egipskim.

Na dziedzińcu Muzeum X Pawilonu Cytadeli Warszawskiej uczestnicy spaceru mogli podziwiać wiele zabytkowych drzew, m.in. grusze polne z 1840 roku (podobno nadal owocują!). Stoi tam także „kibitka” do przewożenia więźniów oraz popiersia pięciu straconych w miejscu, w którym zaczęto wycieczkę.

Tu nastąpiło oficjalne zakończenie spaceru. Tym, którzy chcieli, sprawdzono prawidłowość wykonania zadań dołączonych do mapek. Następnie pani Małgorzata Grudzińska i pan Sebastian Kozłowski wręczyli uczestnikom nagrody.

Okazało się, że wszystkie grupy chcą zwiedzić Muzeum X Pawilonu urządzone we wnętrzach dawnego więzienia. Brawo!

Oglądano makietę budowli, cele indywidualne i zbiorowe – w niektórych wmurowane są tablice z nazwiskami słynnych więźniów: np. Romualda Traugutta, Józefa Piłsudskiego, Stefana Okrzei - oraz salę Komisji Śledczej.

Zainteresowanie wzbudziła kolekcja obrazów zesłanego na katorgę Aleksandra Sochaczewskiego, ukazująca warunki życia i pracy na Syberii (spędził tam 20 lat!). Ciekawe były także inne eksponaty: kajdany, kilofy, czy niewielkie etui z fotografią żony i dzieci należące do Romualda Traugutta. W jednym z korytarzy wypisano nazwiska tych, którzy zginęli na stokach Cytadeli, obok umieszczono pień kasztanowca, rosnącego kiedyś w pobliżu szubienicy.

Warto zwiedzić Cytadelę Warszawską!

Fot. Wiesława Godlewska, Małgorzata Grudzińska



Nasze imprezy w roku 2017 - jesień

Nasze imprezy w roku 2017 - wiosna

Nasze imprezy w roku 2016 - jesień

Nasze imprezy w roku 2016 - wiosna

Nasze imprezy w roku 2015 - jesień

Nasze imprezy w roku 2015 - wiosna

Nasze imprezy w roku 2014

Nasze imprezy w roku 2013

Nasze imprezy w roku 2012

Nasze imprezy w roku 2011

Nasze imprezy w roku 2010

Nasze imprezy w roku 2009